materiały partnera
Pierwsza rozbieżność bierze się z fizyki. Ekran emituje światło, a druk opiera się na farbie, która światło pochłania. Ten sam granat w RGB wygląda na bardziej nasycony niż po konwersji do CMYK. Praca w CMYK od początku ogranicza ryzyko niespodzianki, ale jej nie wyklucza.
Jeśli kolor marki jest wrażliwy na odcień, masz dwie drogi. Pierwsza to paleta Pantone, która pozwala dobrać gotowy odcień bez składania koloru z czterech farb procesowych. Druga to proof kolorystyczny, czyli wydruk kontrolny przed uruchomieniem maszyny. Przy kolorach krytycznych warto wykonać proof.
Ta sama farba na dwóch papierach daje dwa różne efekty. Decyduje odcień podłoża i to, czy powierzchnia jest powlekana. W korespondencji firmowej spotkasz kilka wariantów. Preprint Offset 90 g jest bezdrzewny, niepowlekany i ma wysoką białość. Nautilus Classic 80 g ma naturalny, lekko ciepły odcień bieli. Nautilus SuperWhite 80 g jest od niego jaśniejszy, a Ecco Book Cream 70 g ma odcień kremowy.
Okładki drukuje się na zupełnie innych podłożach. Na matowej białej tekturze nie ma odblasków, a kolory wyglądają spokojniej niż na powierzchni błyszczącej. Brązowy kraftliner powstaje częściowo z surowców wtórnych i ma własny kolor, który zmienia każdą farbę nałożoną na wierzch. Logo w jednym kolorze firmowym wypadnie na nich inaczej, bo tło ma inny kolor.
Na brązowym kartonie da się to obejść. Pod warstwę koloru nakłada się wtedy białą farbę kryjącą, która tworzy neutralne tło i przywraca barwom nasycenie. Bez niej kolory na brązowym kartonie wyglądają na przygaszone.
Sam wybór kartonu to jednak dopiero pierwsza decyzja dotycząca okładki. Kolor gumki zamykającej, wykończenie powierzchni i wypukły lakier na logo sprawdzisz w poradniku o personalizacji teczek i identyfikacji wizualnej na blogu DrukujSam.
Liczy się nie tylko kolor, ale też to, jaka powierzchnia jest w dotyku. Przy teczkach do wyboru jest foliowanie w trzech odmianach: błysk, mat oraz soft touch o aksamitnej fakturze. Do tego dochodzi lakier wybiórczy UV, w wersji płaskiej i w wersji wypukłej 3D. Każde z tych wykończeń zmienia sposób, w jaki materiał odbija światło.
Najlepiej wybrać jedno główne wykończenie dla całego zestawu. Teczka z folią mat i wypukłym lakierem na logo, wizytówka z tym samym lakierem, pozostałe elementy gładkie. Trzy różne faktury w trzech materiałach wyglądają jak materiały trzech różnych firm.
Wyjątkiem jest papier firmowy. Zostawia się go bez uszlachetnień, bo na niepowlekanej powierzchni można drukować w drukarce biurowej i pisać długopisem. Po foliowaniu albo lakierowaniu nie da się na nim wygodnie drukować ani pisać.
W jednym zestawie zwykle są dwa zakresy gramatur. Korespondencja mieści się w przedziale od 70 do 90 gramów na metr kwadratowy. Okładki i teczki mają około 300 gramów i więcej.
Arkusz korespondencyjny ma przejść przez drukarkę biurową, złożyć się do koperty i dać się podpisać. Okładka ma utrzymać kształt i ochronić zawartość. Pomylenie tych zastosowań kończy się teczką, która się wygina, albo pismem zbyt sztywnym na kopertę.
O tym, jakie wrażenie robi sam papier, zanim odbiorca przeczyta treść, przeczytasz w materiale o gramaturze i fakturze papieru firmowego.
Warto raz zapisać cztery ustalenia, żeby nie wracać do nich przy każdym zamówieniu.
Logo zwykle ma przygotowaną wersję uproszczoną na małe formaty. Dane kontaktowe takiej wersji nie mają. Ten sam adres i ten sam numer telefonu muszą pozostać czytelne na arkuszu A4 o wymiarach 210 na 297 milimetrów, na wąskim DL o wymiarach 99 na 210 milimetrów i na wizytówce 85 na 55 milimetrów. Powierzchnia wizytówki jest przy tym kilkanaście razy mniejsza od arkusza A4.
Dlatego w stopce lepiej nie używać krojów ozdobnych. Proste litery bezszeryfowe pozostają czytelne w małym rozmiarze, także po zeskanowaniu dokumentu. Decyduje o tym projekt, a nie drukarnia.
Część zasad trzeba ustalić jeszcze przed eksportem pliku. Marginesy, dobór krojów i zapis kolorów znajdziesz w poradniku o projektowaniu papieru firmowego.
Kosztowny błąd w identyfikacji to powielenie jednej pomyłki w kilku nakładach jednocześnie. Zamów najpierw krótką serię pojedynczego elementu. Papier firmowy zamówisz już od 10 sztuk, więc taki test nie wymaga dużej produkcji.
Potem obejrzyj wydruk w warunkach, w których będzie używany. Najlepiej przy świetle biurowym, na biurku, obok innych dokumentów. Porównaj odcień z tym, co masz już wydrukowane. Dopiero po tej kontroli zamawiaj resztę zestawu.
Problemy z identyfikacją na papierze rzadko dotyczą logotypu. Częściej wynikają z czterech niezapisanych decyzji: podłoża, zapisu koloru marki, wykończenia i rozmiaru pisma w stopce. Wystarczy je raz zapisać i stosować przy każdym zamówieniu.
